Wczorajszego dnia, w okolicach popołudnia, ledwo już powłóczyłem nogami. Silny wicher powiewał, było zimno jak cholera. Zjadłem obiad w knajpie dla robotników (schabowy!!!, ryż, nieograniczona surówka) i czułem, że więcej nie wyrobię. Było za zimno, aby spać w parku, luknąłem do portfela, jeszcze trochę kaski było. W informacji turystycznej znaleźli mi najtańszą kapsułę, wsiadłem w metro i pojechałem do dzielnicy Susukino – bary, rabuhoteru (Love Hotels). Sapporo Capsule Inn za 3200 jenów za noc. Wchodzisz bez butów, które zostawiasz w szafce. Wjechałem na 3 piętro (wszystkich jest 7, na 7. jest prysznic komunalny i jacuzzi) i odnalazłem swoją kapsułę – wszystko wyglądało tak, jakbym miał zaraz odlecieć w kosmos. Ale zamiast tego odpadłem w 16-godzinny sen. W środku kapsuły (metr na dwa) telewizor, radio, budzik, pościel – wygodna sprawa. Telewizor nie działał jednak – trzeba wykupić kartę za 1000 jenów. Znalazłem jeszcze ulotki z programem telewizyjnym na czerwiec – hm… same pornosy. Na moim piętrze było jeszcze pusto i cicho. Bardzo szybko zasnąłem, aby obudzić się dwa razy na siusiu.
Sapporo poprzedniego dnia sprawiało wrażenie pustego miasta – dziś wyszło słońce i sprawy przybrały inny obrót, mnóstwo ludzi na ulicach, ciepło i czułem się znacznie lepiej. Popracowałem trochę na kompie i trzeba będzie wyjechać z miasta w jakiś sposób. Jadę na wschód w stronę parków narodowych.
