Miałem siedzieć w domu. Właściwie nawet tam tkwiłem przez moment – dopiero co wróciłem z miasta – przebita opona w samochodzie, rewia na lodzie, dziki tłum w tramwaju, sesja, której nie było, w pewnym teatrze, 2 aspiryny i 2 pigułki antigrippe dawno rozpuszczone w żołądku.
Dzwoni Bedur – koncert Pogodno – jedziemy więc – było przednio – dawno przestałem już chodzić na koncerty – jeszcze tak niedawno potrafiłem wbić się w pociąg i jechać za granicę, tudzież do innego miasta naszego pięknego kraju, aby zobaczyć kapelkę na żywo – te czasy poszły w niepamięć – będąc w Polsce, zauważam u siebie cechy niepoprawnego mieszczucha – przedkładającego swój komfort ponad…
Ale już za miesiąc z okładem, jeszcze w tym roku, znajdę się na subkontynencie indyjskim. Bilet zakupiony. Teraz goni mnie tylko i wyłącznie czas…
Nie nudzę już. Bo strasznie nudzę ostatnio. Jak zapewne niektórzy z tych, co tu zaglądają, zauważyli – nie mam nic do powiedzenia ani do pokazywania – wiąże się to z paroma rzeczami – trzeba będzie zaktualizować swoje podejście do spraw. Nie będzie już tak samo. Nie będzie tak, jak jeszcze 2-3 lata temu.
Chciałbym. Marzę. Myślę. Jestem.