UBC

Zapowiadaj? ?nieg. Wczoraj upa? 30 stopni, dzi? zimno ko?o 12.

Ulaanbaatar – ponoc najbrzydsza stolica swiata. Nie zgodzilbym sie z tym – sa pewnie gorsze miasta. UBC ma swoje uroki – choc na razie wlocze sie po centrum.

Ulice pe?ne studentów – koniec szko?y. Na galowo, z kwiatami, rodziny odswietnye ubrane wysypuj? się z bryk. Studenci ?wi?tuj? , leje się wódka pita z ma?ych szklanek, wieczorem rusza w tango. Teraz pozuj? do zdjęć , dziewczyny w szpilkach, z tipsami, ci??kim makija?em – ch?opaki w garniakach z orderami w klapie.

Pi?tek wieczor. Temperatura spad?a do paru kresek powy?ej zera. Z ust leci para. Zimno strasznie. Ubrany na cebul? ruszam w miasto. Cho? na razie siedz? na ?awce po blokiem pij?c browara. Czekam na Seke i wdalem się w rozmow? z Toroo w?a?cicielem guesthousu który właśnie opu?ci? budynek aby odjechac nowiutkim terenowym lexusem „from amerika” . Widocznie backpackerski hostel w UBC to dobry biznes. Na po?egnanie rzuci? ” dont go out in the night” ….

Seke w końcu przyby?. W mi?dzyczasie temp spad?a do zera.

Seke i jego dziewczyna chca wyjechac. Do Ontario – bo tam zimno i Seke mysli ze jest podobnie jak w Mongolii. Nigdy nie wyjechal poza granice swojego kraju. Cel jest blisko. Seke ma juz paszport, z duma pokazuje mi nowiutki dokument bez ani jednej pieczatki. Nazbieral juz mase dokumentow, falszywych rzecz jasna, ktore dowodza ze jest bardzo bogatym czlowiekiem. W polowie lipca wyjada do Kanady.

Tymczasem odwiedzam jego nore ulokowana w piwnicy czteropietrowego obskurnego bloku. Za sto dolcow miesiecznie wynajmuje pokoj 3×3 metry. Poznaje jego sasiadow – w piwnicy mieszka piecioro mlodych ludzi.

Klub hollywood. Czuje się jak jedyny rusek na sali. Stroboskopy, wypakowani w garniakach i z brulantyna, mongolskie bia?e kozaczki, sowieckie techno i smirnoff na stole.

Wódka pogrzewa atmosfer?. Yo. Biggie i Snoop a potem par? hitów na czasie. W Mongolii potrafi? się bawi? cho? Seke mówi ?e to najbardziej obciachowe miejce. robi? 10 zdjęć i pada mi bateri? w ma?ym contaxie.

Pijany Mongol nie ma zahamowan. Do naszego stolika zatacza sie mlodzian w blyszczacej koszuli z cekinami – chwyta butle wodki i wali z gwinta wywracajac przy okazji szklanki i butelki z piwem.

O pierwszej w nocy mam dosc stroboskopow. Zostawiam Seke z przyjaciolmi i ruszam taksa do hotelu.

Z nieba spadaja platki sniegu. Glenn Robinson Womens Jersey

Ten wpis został opublikowany w kategorii on the road, reportage, travel i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.